هدف پژوهش حاضر اثربخشی مداخله مبتنی بر سازگاری اجتماعی بر سرمایه روان شناختی و مؤلفه های آن (خودکارآمدی، امیدواری، خوش بینی، تاب آوی) در دانشجویان دختر بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون _ پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این مطالعه شامل تمامی دانش آموزان دختر دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد در سال تحصیلی 1404-1403 بود که از طریق روش نمونه گیری در دسترس و بر اساس معیار های ورود و خروج تعداد 30 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفره آزمایش و گواه جایگزین شدند. ابزار اندازه گیری در این پژوهش پرسشنامه سرمایه روان شناختی لوتانز و همکاران (2007) بود. دانشجویان گروه آزمایش 10 جلسه 90 دقیقه ای و به مدت 5 هفته متوالی (هر هفته 2 جلسه) تحت آموزش برنامه سازگاری اجتماعی نجاری و همکاران (1397) قرار گرفتند و گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکرد. تجزیه وتحلیل داده های آماری با استفاده از روش تحلیل کوواریانس و با نرم افزار SPSS نسخه ۲7 صورت گرفت و سطح معناداری آزمون ها 0/05 در نظر گرفته شد. یافته ها نشان داد که برنامه ی آموزشی سازگاری اجتماعی بر ارتقای مؤلفه های سرمایه روان شناختی دانشجویان معنادار بود. بر اساس نتایج پژوهش می توان گفت برنامه ی مداخله ای آموزش سازگاری اجتماعی روش مداخله ای مناسبی برای ارتقای مؤلفه های سرمایه روان شناختی دانشجویان است و پیشنهاد می شود پروتکل آموزشی سازگاری اجتماعی جهت بهبود سرمایه روان شناختی مورداستفاده قرار گیرد.

سازگاری اجتماعی سرمایه روانشناختی دانشجویان دختر