این مطالعه با هدف بررسی تأثیر زوج‌درمانی با رویکرد گاتمن بر ارتقای صمیمیت و سازگاری زناشویی در زوجین دارای تعارض انجام شد. این پژوهش یک مطالعه نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و ارزیابی پیگیری بود.20 زوج (40 نفر) با استفاده از روش نمونه‌گیری و با در نظر گرفتن معیارهای ورود و خروج انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه تقسیم شدند. شرکت‌کنندگان گروه آزمایش، ده جلسه 45 دقیقه‌ای تحت مداخله زوج‌درمانی گاتمن قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اسپانیر و پرسشنامه واکر و تامپسون بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که رویکرد زوج‌درمانی گاتمن تأثیرات مثبتی بر بهبود سازگاری زناشویی (001/0 P<) و صمیمیت زوجین (001/0 P<) داشت. علاوه بر این، نتایج ارزیابی‌ها در دوره پیگیری حاکی از آن بود که زوج‌درمانی گاتمن اثرات پایداری بر سازگاری زناشویی و صمیمیت زوجین دارد. با توجه به نتایج مطالعه حاضر، روش گاتمن می‌تواند به عنوان یک درمان مؤثر جهت بهبود روابط زناشویی، سازگاری و صمیمیت مورد استفاده قرار گیرد.

گاتمن صمیمیت سازگاری زناشویی زوج درمانی