نقش میانجی بهزیستی روانشناختی در رابطه سبک¬های دلبستگی و چشم¬انداز زمان با انعطاف¬پذیری شناختی در دانشجویان
دوره و شماره : آماده انتشار
1- دانشجوی دکترای روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان¬شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2- استاد،گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان¬شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
3- دانشیارگروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان¬شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
چکیده :
هدف پژوهش حاضر تبیین مدل ساختاری انعطاف¬پذیری شناختی بر اساس چشم¬انداز زمان و سبک¬های دلبستگی با میانجی¬گری بهزیستی روانشناختی در دانشجویان بود. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری تمامی دانشجویانی بودند که در سال تحصیلی 1403-1404 در دانشگاه¬های اردبیل مشغول به تحصیل بودند که از میان آنها 360 نفر به شیوه نمونه¬گیری خوشه¬ای انتخاب شدند.برای جع¬آوری داده¬ها از پرشسنامه¬های چشم¬انداز زمان زیمباردو و بوید (1991)، سبک¬های دلبستگی هازان و شیور (1987)، بهزیستی روانشناختی ریف (1989) و انعطاف¬پذیری شناختی دنیس و وندروال (2010) استفاده شد.تجزیه و تحلیل داده¬ها از طریق نرم¬افزارهای Spss 28 و Smart PLS3 صورت گرفت. نتایج نشان داد که چشم¬انداز زمان و سبک¬های دلبستگی و انعطاف¬پذیری شناختی را به صورت مستقیم و بهزیستی روانشناختی انعطاف¬پذیری شناختی را به¬صورت مستقیم و بهریستی روانشناختی از طریق میانجی¬گری رابطه چشم¬انداز زمان و سبک¬های دلبستگی و انعطاف¬پذیری شتاختی را پیش¬بینی می¬کند..

