پژوهش حاضر با هدف تبیین تجربه‌های زیسته معلمان بازنشسته همدان از مواجهه با فناوری‌های هوش مصنوعی در آموزش، به روش پدیدارشناسی تفسیری انجام شد. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۱۰ معلم بازنشسته گردآوری و با تحلیل مضمون بر اساس الگوی براون و کلارک (۲۰۰۶) بررسی شدند. یافته‌ها از استخراج ۲۸۶ کد اولیه، ۱۵ مقوله و ۵ مضمون اصلی خبر می‌دهد: ۱) فشار روانی و چالش‌های سازگاری، ۲) بازتعریف هویت و نقش حرفه‌ای، ۳) ضعف ساختارها و شبکه‌های حمایتی و یادگیری، ۴) تأکید بر هسته انسانی غیرقابل جایگزین و ۵) پذیرش انتقادی و درک دوگانه. موفقیت این گذار در گرو سه عامل است: تقویت سواد انتقادی و اخلاقی دیجیتال معلمان، ایجاد شبکه‌های حمایتی منسجم، و حفظ رابطه انسانی محوری در فرآیند آموزش. این عوامل تحول حرفه‌ای را تسهیل می‌کنند.

هوش مصنوعی معلمان بازنشسته تجربه زیسته پدیدارشناسی تفسیری