پژوهش حاضر با هدف تبیین تجربه های زیسته معلمان بازنشسته همدان از مواجهه با فناوری های هوش مصنوعی در آموزش، به روش پدیدارشناسی تفسیری انجام شد. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۰ معلم بازنشسته گردآوری و با تحلیل مضمون بر اساس الگوی براون و کلارک (۲۰۰۶) بررسی شدند. یافته ها از استخراج ۲۸۶ کد اولیه، ۱۵ مقوله و ۵ مضمون اصلی خبر می دهد: ۱) فشار روانی و چالش های سازگاری، ۲) بازتعریف هویت و نقش حرفه ای، ۳) ضعف ساختارها و شبکه های حمایتی و یادگیری، ۴) تأکید بر هسته انسانی غیرقابل جایگزین و ۵) پذیرش انتقادی و درک دوگانه. موفقیت این گذار در گرو سه عامل است: تقویت سواد انتقادی و اخلاقی دیجیتال معلمان، ایجاد شبکه های حمایتی منسجم، و حفظ رابطه انسانی محوری در فرآیند آموزش. این عوامل تحول حرفه ای را تسهیل می کنند.

هوش مصنوعی معلمان بازنشسته تجربه زیسته پدیدارشناسی تفسیری