آموزش مبتنی بر دونیمکره مغز می تواند نگرش تحصیلی را بهبود بخشد و اختلالات یادگیری را کاهش دهد. دراین راستا، این پژوهش با هدف بررسی آموزش دونیمکره مغز بر نگرش نسبت به تحصیل و اختلالات خاص یادگیری بر دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل می باشد. جامعه مورد نظر در پژوهش حاضر را کلیه ی دانش آموزان دختر مقطع ابتدایی در سال تحصیلی (04-1403) تشکیل داد که از این بین تعداد 30 نفر از دانش آموزانی که ملاک های ورود به پژوهش را داشتند، به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و در دو گروه آزمایش "15 نفر" و کنترل "15 نفر" جایگزین شدند. دانش آموزان گروه آزمایش، جسات آموزش دونیمکره مغز را در طی 16 جلسه و هر جلسه به مدت 75 دقیقه، توسط محقق دریافت کردند و گروه کنترل آموزشی را دریافت نکردند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه نگرش نسبت به تحصیل اکبری (1383)، پرسشنامه پردازش شناختی کروز (2010) و پکیج آموزشی دونیمکره مغز برگرفته از مقاله نبی دوست، برجعلی و استکی (1394) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با کمک تحلیل کوواریانس تک متغیری و چندمتغیری انجام شد. نتایج تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که آموزش دونیمکره مغز بر نگرش نسبت به تحصیل و اختلالات خاص یادگیری دانش آموزان مؤثر است. با توجه به نتیجه گزارش شده، پیشنهاد می شود کلاس ها و دوره های آموزش دونیمکره مغز در مراکز مشاوره، سازمان های مشاوره ای و مدارس به منظور بهبود نگرش نسبت به تحصیل و اختلالات خاص یادگیری دانش آموزان برگزار شود.

آموزش دونیمکره مغز اختلالات خاص یادگیری و نگرش نسبت‌به‌تحصیل.