بخشش از مفاهیمی است که ارتقای آن در سلامت روان نقش موثری ایفا می‌کند. آموزش بخشودگی در بهبود سطوح ناگویی خلقی نوجوانان اهمیت بسزایی دارد. هدف پژوهش تعیین اثربخشی آموزش بخشودگی بر ناگویی خلقی و مولفه‌های آن در نوجوانان است. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه پژوهش نوجوانان دختر دوره دوم متوسطه شهرستان بیرجند (سال تحصیلی 1403-1402) است. برای انتخاب نمونه 30 نفر به طور تصادفی انتخاب و سپس بر اساس ملاک ورود به صورت هدفمند در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزارهای اندازه-گیری شامل: پرسشنامه ناگویی خلقی تورنتو(TAS-20) و پکیج آموزشی آموزش بخشودگی ورثینگتون (2001) است. برای تجزیه و تحلیل داده¬ها از کوواریانس تک متغیره و چند متغیره استفاده شد. یافته¬های پژوهش نشان داد بین میانگین نمرات مولفه‌های ناگویی خلقی در دو گروه کنترل و آزمایش در پس‌آزمون تفاوت معنی‌داری وجود داشته است. نتایج نشان داد آموزش بخشودگی، سطوح ناگویی خلقی و مولفه‌های آن را در نوجوانان کاهش می‌دهد.

بخشودگی ناگویی خلقی مولفه‌های ناگویی خلقی و نوجوانان