بخشش از مفاهیمی است که ارتقای آن در سلامت روان نقش موثری ایفا می کند. آموزش بخشودگی در بهبود سطوح ناگویی خلقی نوجوانان اهمیت بسزایی دارد. هدف پژوهش تعیین اثربخشی آموزش بخشودگی بر ناگویی خلقی و مؤلفه های آن در نوجوانان است. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه پژوهش نوجوانان دختر دوره دوم متوسطه شهرستان بیرجند (سال تحصیلی 1403-1402) است. برای انتخاب نمونه 30 نفر به طور تصادفی انتخاب و سپس بر اساس ملاک ورود به صورت هدفمند در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزارهای اندازه گیری شامل: پرسشنامه ناگویی خلقی تورنتو (TAS-20) و پکیج آموزشی آموزش بخشودگی ورثینگتون (2001) است. برای تجزیه وتحلیل داده ها از کوواریانس تک متغیره و چند متغیره استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد بین میانگین نمرات مؤلفه های ناگویی خلقی در دو گروه کنترل و آزمایش در پس آزمون تفاوت معنی داری وجود داشته است. نتایج نشان داد آموزش بخشودگی، سطوح ناگویی خلقی و مؤلفه های آن را در نوجوانان کاهش می دهد.

بخشودگی ناگویی خلقی مولفه‌های ناگویی خلقی و نوجوانان