پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی اجتناب تجربی و نشخوار فکری در رابطه بین روابط موضوعی و احساس تنهایی در دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد انجام شد. طرح پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و با روش تحلیل مسیر بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد بود که 4255 نفر از میان آن ها براساس جدول مورگان 351 نفراز بین تمام دانشکده با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای، به عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه های روابط موضوعی بل (1995)، پاسخ نشخوار فکری (1991)، اجتناب تجربی چند بعدی (2011) و مقیاس احساس تنهایی دانشجویان (1984) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها نیز از نرم افزارهای spss-26 و amos-24 استفاده شد. نتایج نشان داد اثر مستقیم روابط موضوعی بر احساس تنهایی به صورت منفی (94/3-= t و 27/0-=β)، اثر اجتناب تجربی بر احساس تنهایی مثبت (39/8= t و 61/0=β)، اثر نشخوار فکری بر احساس تنهایی مثبت (03/5= t و 38/0=β)، اثر روابط موضوعی بر اجتناب تجربی منفی (92/4-= t و 35/0-=β) و اثر روابط موضوعی بر نشخوار فکری منفی (14/5-= t و 40/0-=β) بود. همچنین، اجتناب تجربی و نشخوار فکری نقش میانجی معناداری را میان روابط موضوعی و احساس تنهایی ایفا می کنند. بنابراین، توجه به ارتباطات فرد با دیگر افراد و عوامل تأثیرگذار در این امر موضوعی حیاتی و قابل توجه است.

روابط موضوعی احساس تنهایی اجتناب تجربی نشخوار فکری