چکیده 1- اهداف :هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش بازداری پاسخ و حافظه کاری بر خودکارآمدی تحصیلی و انگیزش تحصیلی دانش آموزان نارساخوان بود. 2- مواد و روش‌ها :روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون -پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش‌آموزان 8 تا 12 سال نارساخوان در شهر تهران در سال تحصیلی 1403-1402بود. از این جامعه 24 نفر به عنوان نمونه پژوهش با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 12 نفر) قرار گرفتند. آزمودنی¬های گروه آزمایش برنامه مداخله بازداری پاسخ توانش (حکیمی راد و همکاران، 1392) و برنامه آموزش حافظه کاری (مشهدی،1388) را در 8 جلسه 60 دقیقه ای دریافت کردند. داده ها با استفاده از پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی (ایلروی و بانتینگ،2002) و پرسشنامه انگیزش تحصیلی (هارتر،1981 )گردآوری شدند. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم افزار SPSS، آمار توصیفی (میانگین . انحراف استاندارد) و تحلیل کوواریانس چند متغیری استفاده شد. 3- یافته‌ها :نتایج نشان داد که میانگین پس‌آزمون در متغیرهای خودکارآمدی تحصیلی و انگیزش تحصیلی نسبت به پیش‌آزمون افزایش معنادار داشته است) 05/0>P (. 4- نتیجه گیری :بر اساس نتایج حاصل از پژوهش می‌توان گفت که برنامه بازداری پاسخ و حافظه کاری بر خودکارآمدی تحصیلی و انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان نارساخوان اثربخشی معناداری دارد و می‌تواند به عنوان یکی از گزینه‌های درمانی سودمند در راستای بهبود متغیرهای مذکور مورد استفاده قرارگیرد. 5- کلید واژه‌ها انگیزش تحصیلی؛ بازداری پاسخ؛ حافظه کاری؛ خودکارآمدی تحصیلی؛ نارساخوان

کلید واژه‌ها انگیزش تحصیلی؛ بازداری پاسخ؛ حافظه کاری؛ خودکارآمدی تحصیلی؛ نارساخوان