چکیده هدف و زمینه: از جمله رایج ترین مسائل روانی و عاطفی در دوران کودکی و نوجوانی اضطراب است که اغلب بر کنش های عاطفی فرد اثر می گذارد. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت بر اضطراب فراگیر کودکان بهزیستی انجام شد. روش پژوهش با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را کودکان ۸ تا ۱۸ سال بهزیستی شهر مشهد تشکیل داده بود. به منظور اجرای پژوهش غربالگری انجام شد؛ به این صورت که ابتدا 15۰ نفر جامعه مذکور پس از ارزیابی اولیه با استفاده از روش تصادفی چند مرحله ای انتخاب شدند و سپس پرسشنامه نگرانی پنسلوانیا را تکمیل کردند. از میان آن‌ها ۴۰ نفر با توجه به ملاک های ورود و خروج انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش ( ۲۰ نفر) و گروه کنترل ( ۲0 نفر ) گمارده شدند. گروه به مدت ۲ ماه تحت درمان متمرکز بر شفقت قرار گرفتند. جهت جمع‌آوری اطلاعات در این پژوهش از مصاحبه تشخیصی، پرسشنامه شفقت بر خود استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافته ها نشان داد که گروه آزمایش افزایش قابل توجهی را در شفقت به خود بعد از دریافت آموزش نشان دادند. نتیجه گیری:با توجه به نتایج می توان گفت درمان مبتنی بر شفقت عامل مهم و تاثیر گذاری برای درمان افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر است.

واژگان كليدي: اختلال اضطراب فراگیر  درمان متمرکز بر شفقت  کودکان بهزیستی