ازدواج رابطه ای پیچیده و حیاتی است که در صورت بروز تعارض، نیازمند مداخلات مؤثری مانند زوج درمانی هیجان مدار برای بهبود صمیمیت، مسئولیت پذیری و تنظیم هیجانی زوجین است. هدف از این پژوهش تعیین اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار بر استقلال یافتگی عاطفی و ابراز خشم سرکوب شده زوجین دارای تعارضات زناشویی می باشد. در این پژوهش، ۳۰ زوج در حال تعارض به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند و با استفاده از پرسشنامه های STAXI-2 و DSI-R، اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار بررسی شد. نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) نشان داد که این مداخله موجب کاهش معنادار در ابراز خشم سرکوب شده و افزایش معنادار در تمایزیافتگی عاطفی زوجین شده است. زیرمقیاس های واکنش پذیری عاطفی، جایگاه من، گریز عاطفی و هم آمیختگی با دیگران، و همچنین خشم حالت، خشم صفت و کنترل و ابراز خشم نیز به طور معناداری بهبود یافتند. این یافته ها اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار را در ارتقاء تنظیم هیجانی و کیفیت رابطه زوجین تأیید می کند.

زوج درمانی هیجان مدار استقلال یافتگی عاطفی خشم سرکوب شده زوجین در حال تعارض تعارض زناشویی.