تحقيق حاضر به بررسي رابطه به کارگیری فناوری آموزشی بر سطوح مختلف حیطه¬های یادگیری دانش آموزان دبیرستانی شهرستان سرپل ذهاب پرداخته است. جامعه آماری شامل کلیه دانش¬آموزان پسر و دختر دوره اول و دوم متوسطه مدارس شهرستان سرپل ذهاب در سال تحصیلی 1404-1403 می¬باشد و حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران 372 نفر انتخاب و با استفاده از روش نمونه¬گیری خوشه¬اي چندمرحله ای داده¬ها جمع آوری شده اند. روش تحقیق توصیفی همبستگی و به شیوه میدانی با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته انجام گرفته است؛ و با استفاده از آمار استنباطی و برنامه 25SPSS- و آزمون های ضریب همبستگی پیرسون داده ها تحلیل شدند. نتایج پژوهش صورت گرفته بیانگر این است که بین به کارگیری فناوری آموزشی و سطوح مختلف حیطه های یادگیری شناختی، عاطفی و روانی- حرکتی فراگیران همبستگی و رابطه معنادار مثبتی (p<0/05) وجود دارد. به طورکلی می توان گفت به کارگیری فناوری آموزشی می تواند در ابعاد و جنبه های مختلف یادگیری فراگیران تأثیرگذار باشد. این تأثیر در هر سه حیطه های شناختی، عاطفی و روانی حرکتی وجود دارد؛ بنابراین بهره گیری از فناوری آموزش فرآیند یادگیري را تسهیل می بخشد و موجب ارتقاء سطوح یادگیری در حیطه های مختلف می شود.

فناوری آموزشی دبیرستان سطوح مختلف حیطه های یادگیری دانش آموزان سرپل ذهاب.