اثربخشی خودشناسی و خودآگاهی بر شادی درونی نوجوانان
دوره 8، شماره 27، 1404، صفحات 92 - 102
1- کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، گروه روان شناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد واحد اسلامشهر،اسلامشهر، ایران
20.1001.1.26767295.1404.8.27.7.9
چکیده :
نوجوانی یکی از مهمترین دورههای رشد انسانی است که در آن فرد به هویتیابی، خودشناسی و درک عمیقتری از خویشتن میپردازد. پژوهش حاضر باهدف اثربخشی خودشناسی و خودآگاهی بر شادی درونی نوجوانان به اجرا درآمد. روش تحقیق حاضر نیمه آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش را دوره متوسطه دوم شهرستان اسلامشهر تشکیل خواهد داد؛ که تعداد 30 نفر از دختران که میانگین شادی درونی پایینی داشتند از بین نمونهها با توجه به نمونهگیری در دسترس انتخاب و پس از سازماندهی نهايی و تقسیم دختران به دو گروه (آزمايش 15 نفر و کنترل 15 نفر)، جلسههای اثربخشی خودشناسی و خودآگاهی بر شادی درونی نوجوانان در مدت 8 جلسه یکساعته برگزار شد. نتایج حاصل از تحلیل آماری با استفاده از تحلیل کوواریانس نشان داد که متغیر مداخلهگر اثربخشی خودشناسی و خودآگاهی بر شادی درونی نوجوانان که در جلسات حضورداشتهاند تأثیر داشته است. نتایج نشان میدهد اهمیت آموزش خودشناسی و خودآگاهی را بهعنوان یکی از ابزارهای مؤثر برای ارتقای شادی درونی نوجوانان و بهبود جنبههای مختلف زندگی آنها نشان میدهد. بر این اساس، پیشنهاد میشود که نظام آموزشی برنامههای منسجمتری برای آموزش این مهارتها به نوجوانان طراحی و اجرا کند. این برنامهها میتوانند بهویژه در مدارس و محیطهای آموزشی بهعنوان بخشی از آموزشهای مکمل مورداستفاده قرار گیرند. همچنین، برگزاری کارگاههای آموزشی برای والدین و معلمان برای آشنایی بااهمیت خودشناسی در رشد نوجوانان و روشهای حمایت از آنان ضروری است.
کلمات کلیدی :
