بیش کلی گرایی حافظه خودزندگی نامه ای وضعیتی شایع در اختلال افسردگی است که می تواند منجر به بروز نقایصی در آینده اندیشی، توانایی حل مسئله و سایر کارکردهای شناختی افراد گردد. در این پژوهش تلاش شده است که ارتباط میان وضعیت خلقی و اضطرابی بیماران افسرده در جمعیت ایرانی با اختصاصی شدن حافظه خودزندگی نامه ای و آینده اندیشی بررسی شود. جامعه آماری پژوهش، شامل46 بیمار مبتلا به افسردگی اساسی که به صورت نمونه گیری در دسترس با در نظر گرفتن معیارهای ورود و خروج بود. ابزار پژوهش شامل مصاحبه تشخیصی SCID بر مبنای DSM-V، سیاهه افسردگی بک، سیاهه اضطراب بک، آزمون حافظه خودزندگی نامه ای و آزمون آینده اندیشی بودند. بین شاخص های سرنخ های متناوب و کلی حافظه خودزندگی نامه ای با نمرات سیاهه افسردگی و سیاهه اضطراب ارتباط معناداری وجود داشت و میان شاخص آینده اندیشی نسبی نیز با شاخص کلی حافظه خودزندگی نامه ای رابطه معناداری مشاهده شد. همچنین بین شاخص آینده اندیشی مثبت و سطح تحصیلات و شاخص آینده اندیشی نسبی و سن ارتباط معناداری پیدا شد. به طورکلی یافته ها همسو با مطالعات پیشین و مؤید فرضیات پژوهش بود و همچنین ارتباط میان سطح تحصیلات و اختصاصی بودن حافظه خودزندگی نامه ای را مطرح کرد؛ بنابراین ضمن پیشنهاد انجام پژوهش ها با نمونه های دیگر اختلالات هیجانی، توجه به اهمیت تمرکز بر اختصاصی کردن حافظه خودزندگی نامه ای در صورت وجود بیش کلی گرایی در حافظه در موقعیت های بالینی توصیه می گردد.

اختصاصیت حافظه خودسرگذشتی آینده اندیشی افسردگی اضطراب.