مجله راهبردهای نو در روانشناسی و علوم تربیتی فصلنامه راهبردهای نو در روان شناسی و علوم تربیتی 2676-7295 8 25 Predicting self-harm behaviors based on neuroticism with regard to the role of internalized stigma and rumination in patients with generalized anxiety disorder پیش بینی رفتارهای خود آسیب زنی براساس روان رنجور خویی با توجه به نقش انگ درونی شده و نشخوار فکری در مبتلایان به اختلال اضطراب فراگیر 1 10 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA رویا کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشگاه ازاد اسلامی واحد ارومیه، ارومیه، ایران بهجت گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه ازاد اسلامی ارومیه، ارومیه، ایران Students are known to be one of the populations with the highest incidence of self-harm. Therefore, understanding the reasons and important mechanisms in this field is crucial. The aim of this study was to investigate the prediction of self-harm behaviors based on neuroticism with regard to the role of internalized stigma and rumination in patients with generalized anxiety disorder. The method of this study was descriptive-correlational and the statistical population was students of Islamic Azad University, Bukan Branch. The statistical sample was selected purposively and conveniently. The data collection tools were the standard questionnaires of Sanson et al. (1998) to measure self-harm, the questionnaire of Nolen Hoeksma and Maro (1991) to measure rumination, the questionnaire of Costa and McCrae (2004) to measure neuroticism, and the questionnaire of Ritscher et al. (2003) to measure internalized stigma of the mentally ill. The findings showed that there is a statistically significant and positive relationship between self-harming behaviors with internalized stigma, neuroticism and rumination (sig < 0.05). Also, the regression results showed that dysphoria explained 27%, internalized tightness explained 35% and rumination explained 44% of the changes related to self-harming behavior. دانشجویان به‌عنوان یکی از جمعیت‌هایی شناخته‌شده‌اند که بیشترین میزان بروز آسیب به خود را دارند؛ بنابراین درک چرایی و مکانیسم‌های مهم در این زمینه حیاتی است. هدف این پژوهش بررسی پیش‌بینی رفتارهای خود آسیب زنی بر اساس روان رنجور خویی با توجه به نقش انگ درونی شده و نشخوار فکری در مبتلایان به اختلال اضطراب فراگیر بود. روش این پژوهش توصیفی &ndash; همبستگی بود و جامعه آماری دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوکان بود. نمونه آماری به‌صورت هدفمند و در دسترس انتخاب شد. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌های استاندارد سانسون و همکاران (1998) برای سنجش خودآزاری، پرسشنامه نولن هوکسما و مارو (1991) برای سنجش نشخواری فکری، پرسشنامه کاستا و مک کری (2004) برای سنجش روان رنجورخویی و پرسشنامه ریتسچر و همکاران (2003) برای سنجش استیگمای درونی بیمار روانی استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که رابطه آماری معنی‌دار و مثبت بین رفتارهای خود آسیب زنی با انگ درونی شده، روان رنجورخویی و نشخوار فکری وجود دارد. همچنین نتایج رگرسیون نشان داد که روان رنجورخویی 27 درصد، تنگ درونی شده 35 درصد و نشخوار فکری 44 درصد از تغییرات مربوط به رفتار خود آسیب زنی را تبیین می‌کند. /downloadfilepdf/6757126