مجله راهبردهای نو در روانشناسی و علوم تربیتی فصلنامه راهبردهای نو در روان شناسی و علوم تربیتی 2676-7295 8 28 2025 07 09 Understanding the lived experience of family communication in the era of Corona (case study of Mashhad families with children aged 15 to 18) فهم تجربه زیسته ارتباطات خانوادگی در دوران کرونا (مورد مطالعه خانواده های مشهدی دارای فرزند ۱۵تا ۱۸سال) 139 153 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA دکتر مهران استادیار، گروه مدیریت امور فرهنگی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران، ایران. مهناز کارشناسی ارشد مدیریت امور فرهنگی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران، ایران. 2025 05 08 The aim of the research was to understand the lived experience of family communication during the Corona era (case study of Mashhad families with children aged 15-18). This research was based on the purpose of qualitative research and based on the method of phenomenological research. The statistical population of this research included all Mashhad families with children aged 15 to 18 years, of which 20 people were interviewed using non-probability targeted sampling (snowball) until the theoretical data saturation was reached. The data collection tool is a semi-structured interview. Thematic analysis was used to analyze the data. The results of this study showed that the lived experience of family communication during the Corona era includes the dimensions of family support, family intimacy, solitude and privacy, creating tension and friction between members. The dimension of family support was identified including the categories of emotional attention, financial attention, and help in performing duties. For the dimension of family closeness, the categories of family meetings, family communication, companionship outside the home were identified. For the dimension of solitude and privacy, the categories of interfering in each other's affairs, disrupting members' privacy, and traffic bans were identified. For the dimension of creating tension and friction between the members, the categories of misplaced expectations from each other, blaming the sick person and excessive sensitivities were identified. هدف پژوهش فهم تجربه زیسته ارتباطات خانوادگی در دوران کرونا (مورد مطالعه خانواده های مشهدی دارای فرزند ۱۵تا ۱۸سال) بود. این پژوهش بر مبنای هدف از نوع پژوهش های کیفی و بر مبنای شیوه از نوع پژوهش های پدیدارشناختی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه ی خانواده های مشهدی دارای فرزند ۱۵تا ۱۸سال بودند که تعداد 15 خانواده تا رسیدن به اشباع نظری داده ها با استفاده از نمونه گیری غیراحتمالی هدفمند (گلوله برفی) مورد مصاحبه قرار گرفتند. ابزار گردآوری اطلاعات مصاحبه نیمه ساختاریافته است. جهت تحلیل داده ها از تحلیل تماتیک استفاده شد. نتایج حاصل از این بررسی نشان داد که تجربه زیسته ارتباطات خانوادگی در دوران کرونا شامل ابعاد حمایت خانوادگی، صمیمیت خانوادگی، خلوت و حریم خصوصی، ایجاد تنش و اصطکاک بین اعضا می باشد. بعد حمایت خانوادگی شامل مقوله های توجه عاطفی، توجه مالی و کمک در انجام وظائف شناسایی شد. برای بعد صمیمیت خانوادگی مقوله های نشست های خانوادگی، ارتباطات فامیلی، همراهی در خارج از منزل شناسایی شد. برای بعد خلوت و حریم خصوصی مقوله های دخالت در امور یکدیگر، برهم خوردن خلوت اعضاء و ممنوعیت های تردد شناسایی شد. برای بعد ایجاد تنش و اصطکاک بین اعضاء مقوله های انتظارات بیجا از یکدیگر، سرزنش فرد بیمار و حساسیت های مفرط شناسایی شد. /downloadfilepdf/6544804