Journal of New Strategies in Psychology and Educational Sciences مجله راهبردهای نو در روانشناسی و علوم تربیتی Journal of New Strategies in Psychology and Educational Sciences فصلنامه راهبردهای نو در روان شناسی و علوم تربیتی 2676-7295 9 31 2026 07 30 The Effectiveness of a Critical Dialogue-Based Social-Emotional Learning Program on Social Adjustment and Academic burnout among secondary school students اثربخشی برنامه یادگیری اجتماعی-عاطفی مبتنی بر گفت وگوی انتقادی بر سازگاری اجتماعی و فرسودگی تحصیلی دانش آموزان متوسطه 210 222 FA Kimia Khoramrouei M.A. in Educational Psychology, University of Tehran, Tehran, Iran. کیمیا خرم رویی کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Mansoureh Hajhosseini Associate Professor, Department of Educational Psychology and Counseling, University of Tehran, Tehran, Iran. دکتر منصوره حاج حسینی دانشیار گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Afzalsadat Hoseini Full Professor, Department of Educational Psychology and Counseling, University of Tehran, Tehran, Iran. دکتر افضل السادات حسینی استاد تمام گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 2026 06 04 The present study aimed to investigate the effectiveness of a critical-dialogue-based social-emotional learning program on social adjustment and academic burnout among female high school students. The research employed a quasi-experimental design with a pretest–posttest and control group. The statistical population included all female high school students in Hamedan during the 2024–2025 academic year. The sample was selected through convenience sampling and then randomly assigned to experimental and control groups (15 students in each). Data collection instruments consisted of the Social Adjustment Scale by Sinha and Singh (1993) and the Academic Burnout Questionnaire by Salmela-Aro et al. (2009). The experimental group participated in ten 75-minute sessions of the critical-dialogue-based social-emotional learning program, while the control group received no training. Data were analyzed using independent-samples t-tests. The findings revealed that the implementation of the program significantly increased social adjustment (p<0.001, t=-7/85) and reduced academic burnout (p<0.001, t=-11/82) in the experimental group. These results highlight the importance of incorporating critical-dialogue-based social-emotional learning programs in schools and suggest that such interventions may be beneficial for teachers, counselors, and educational planners in promoting mental health and improving the academic performance of adolescents. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی برنامه یادگیری اجتماعی–عاطفی مبتنی بر گفت وگوی انتقادی بر سازگاری اجتماعی و فرسودگی تحصیلی دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم انجام گرفت. روش پژوهش حاضر از نوع آزمایشی و طرح پژوهش، از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر همدان در سال تحصیلی 1403–1404 بود. نمونه مدنظر به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب و سپس به صورت جایگزینی تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر کدام 15 نفر) گمارده شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه سازگاری اجتماعی سینها و سینگ (1993) و پرسشنامه فرسودگی تحصیلی سالملا-آرو و همکاران (2009) بودند. گروه آزمایش طی ده جلسه 75 دقیقه ای در برنامه یادگیری اجتماعی–عاطفی مبتنی بر گفت وگوی انتقادی شرکت کردند و گروه کنترل آموزشی دریافت نکردند. با توجه به عدم برقراری پیش فرض های آزمون کوواریانس، برای بررسی تفاوت معنادار بین دو گروه آزمایش و کنترل، آزمون تی مستقل بر روی باقی مانده های حاصل از تفاضل نمرات پس آزمون و پیش آزمون انجام شد. یافته ها نشان داد که اجرای برنامه مورد نظر موجب افزایش معنادار سازگاری اجتماعی و کاهش فرسودگی تحصیلی در دانش آموزان گروه آزمایش گردید. نتایج این پژوهش اهمیت به کارگیری برنامه های یادگیری اجتماعی–عاطفی مبتنی بر گفت وگوی انتقادی را در مدارس نشان می دهد و می تواند برای معلمان، مشاوران و برنامه ریزان آموزشی در جهت ارتقای سلامت روان و بهبود عملکرد تحصیلی نوجوانان سودمند باشد. https://ijpk.ir/downloadfilepdf/6036630