مجله راهبردهای نو در روانشناسی و علوم تربیتی فصلنامه راهبردهای نو در روان شناسی و علوم تربیتی 2676-7295 6 20 2024 03 18 Prediction Of Death Anxiety Based On Mental Resilience And Quality Of Life In The Elderly In Kermanshah پیش&rlm; بینی اضطراب مرگ براساس تاب &rlm;آوری روانی و کیفیت زندگی در سالمندان شهر کرمانشاه 63 74 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA بهزاد کارشناس ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه رازی، دانشکده علوم اجتماعی، رازی، ایران. 2024 02 11 This research was conducted with the aim of predicting death anxiety based on mental resilience and quality of life in the elderly. The research was descriptive-cross-sectional and correlational. The statistical population of the research included all elderly men over the age of 60 covered by the social security department of Kermanshah in 2023, who were selected by available sampling of 240 people and used research tools including the death anxiety questionnaire (Templer, 1970), psychological resilience (Connor & Davidson, 203) and quality of life (WHO, 1996) responded. Data analysis was done with descriptive statistics, Pearson correlation coefficient and multiple regression with SPSS version 26. The results showed that there is a negative and significant relationship between mental resilience and each of its components with death anxiety in the elderly (P<0.05). Also, the relationship between quality of life and its components with death anxiety in the elderly negative and significant was (P<0.05). Simultaneous regression analysis also showed that 41% of the variance of death anxiety could be explained based on predictive variables. According to the results, it is possible to realize the necessity of strengthening the variables of resilience and improving the quality of life as influential factors in reducing the death anxiety of the elderly, and in this context, intervention programs can be formulated. این پژوهش با هدف پیش&rlm;بینی اضطراب مرگ براساس تاب&rlm;آوری روانی و کیفیت زندگی در سالمندان انجام شد. پژوهش توصیفی-مقطعی و از نوع مطالعات همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی سالمندان مرد بالای 60 سال تحت پوشش اداره تأمین اجتماعی شهر کرمانشاه در سال 1402 بودند که با نمونه&rlm;گیری در دسترس تعداد 240 نفر انتخاب و به ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب مرگ (تمپلر، 1970)، تاب&rlm;آوری روانی (کانر و دیویدسون، 203) و کیفیت زندگی (سازمان بهداشت جهانی، 1996) پاسخ دادند. تحلیل داده&rlm;ها با روش&rlm;های آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با SPSS نسخه 26 انجام شد. نتایج نشان داد که بین تاب&rlm;آوری روانی و هریک از مؤلفه&rlm;های آن با اضطراب مرگ در سالمندان رابطه منفی و معناداری وجود دارد (05/0>P). همچنین، رابطه بین کیفیت زندگی و مؤلفه&rlm;های آن با اضطراب مرگ در سالمندان منفی و معنادار بود (05/0>P). تحلیل رگرسیون به شیوه همزمان نیز نشان داد که 41 درصد واریانس اضطراب مرگ براساس متغیرهای پیش&rlm;بین قابل تبیین بوده است. با توجه به نتایج می&rlm;توان به‌ضرورت تقویت متغیرهای تاب&rlm;آوری و ارتقاء کیفیت زندگی به&rlm;عنوان عوامل تأثیرگذار در کاهش اضطراب مرگ سالمندان پی برد و در این زمینه به تدوین برنامه&rlm;های مداخلاتی اقدام نمود /downloadfilepdf/4896115