مجله راهبردهای نو در روانشناسی و علوم تربیتی فصلنامه راهبردهای نو در روان شناسی و علوم تربیتی 2676-7295 8 28 2026 02 07 Predicting Marital Satisfaction Based on Interpersonal Sensitivity and Cognitive Distortions in Married Women: The Mediating Role of Attitude Toward Divorce پیش‌بینی رضایت زناشویی بر اساس حساسیت بین‌فردی و تحریف‌های شناختی در زنان متأهل: نقش میانجی نگرش به طلاق 248 261 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA سمیرا دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مشاوره خانواده، دانشکده روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران. ایران. 2026 01 05 Marital satisfaction is one of the key indicators of family health and is influenced by various psychological factors. This study aimed to predict marital satisfaction based on interpersonal sensitivity and cognitive distortions, considering the mediating role of attitude toward divorce in married women. This was a descriptive-correlational study. The statistical population consisted of all married women living in Tehran in 2023. Among them, 300 individuals were selected via convenience sampling and assessed using the Enrich Marital Satisfaction (EMS) Questionnaire, Interpersonal Sensitivity Measure (IPSM), Cognitive Distortions Questionnaire (CD-Quest), and the Attitude Toward Divorce Scale. Data were analyzed using Structural Equation Modeling (SEM) and the Bootstrap method in SPSS-26 and AMOS-24 software.The results showed that interpersonal sensitivity (β = -0.18) and cognitive distortions (β = -0.32) directly and negatively predicted marital satisfaction. Furthermore, these two variables had a positive effect on attitude toward divorce, and attitude toward divorce showed a significant negative effect on marital satisfaction (β = -0.28). The partial mediating role of attitude toward divorce in the relationships between interpersonal sensitivity and cognitive distortions with marital satisfaction was confirmed. The final model explained 42% of the variance in marital satisfaction. The findings emphasize the significant role of cognitive and interpersonal factors in explaining married women's marital satisfaction. It appears that educational and therapeutic interventions focusing on reducing excessive interpersonal sensitivity, correcting cognitive distortions, and moderating attitudes toward divorce could be effective in enhancing marital satisfaction. رضایت زناشویی به عنوان یکی از شاخص‌های کلیدی سلامت خانواده، تحت تأثیر عوامل روان‌شناختی متعددی است. این پژوهش با هدف پیش‌بینی رضایت زناشویی بر اساس حساسیت بین‌فردی و تحریف‌های شناختی با نقش میانجی نگرش به طلاق در زنان متأهل انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان متأهل ساکن شهر تهران در سال ۱۴۰۳ بود. از بین آنان، ۳۰۰ نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و با پرسشنامه‌های رضایت زناشویی انریچ (EMS)، مقیاس حساسیت بین‌فردی (IPSM)، پرسشنامه تحریف‌های شناختی (CD-Quest) و مقیاس نگرش به طلاق ارزیابی شدند. داده‌ها با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری (SEM) و روش بوت‌استرپ در نرم‌افزارهای SPSS-26 و AMOS-24 تحلیل شدند. نتایج نشان داد حساسیت بین‌فردی(0/18-=β) و تحریف‌های شناختی(0/32-=β) به‌طور مستقیم و منفی رضایت زناشویی را پیش‌بینی می‌کنند. همچنین این دو متغیر به‌طور مثبت بر نگرش به طلاق اثر داشتند و نگرش به طلاق نیز اثر منفی و معناداری بر رضایت زناشویی(0/28-=β) نشان داد. نقش میانجی جزئی نگرش به طلاق در روابط بین حساسیت بین‌فردی و تحریف‌های شناختی با رضایت زناشویی تأیید شد. مدل نهایی ۴۲ درصد از واریانس رضایت زناشویی را تبیین کرد. یافته‌ها بر اهمیت نقش عوامل شناختی و بین‌فردی در تبیین رضایت زناشویی زنان تأکید داشتند. به نظر می‌رسد مداخلات آموزشی و درمانی با تمرکز بر کاهش حساسیت بین‌فردی افراطی، اصلاح تحریف‌های شناختی و تعدیل نگرش نسبت به طلاق می‌تواند در ارتقای رضایت زناشویی مؤثر باشد. /downloadfilepdf/375611