مجله راهبردهای نو در روانشناسی و علوم تربیتی فصلنامه راهبردهای نو در روان شناسی و علوم تربیتی 2676-7295 9 29 2026 02 06 Prediction of Addiction Tendency Based on Resilience and Self-Efficacy پیش بینی گرایش به اعتیاد براساس تاب آوری و خودکارآمدی 81 90 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA دکتر محمدرضا دانشیار روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران. نازنین کارشناس ارشد روانشناسی، آموزگار مدرسه غیرانتفاعی سما، واحد دانشگاه آزاد اسلامی، نطنز، ایران 2025 12 06 The present study aimed to investigate the relationship between resilience and self-efficacy with tendency towards addiction. The design of this research was descriptive-correlational. In the present study, the statistical population included all students undergraduate students in University of Kashan in the year of 2018-2019. 370 students were selected in a multi-stage clustered manner. Using the addiction potential scale, self- efficacy scale and resilience scale data were collected. Results The mean and standard deviation of tendency towards addiction, resilience and self-efficacy were obtained (72.12 and 5.21), (89.22 and 6.19) and (58.42 and 5.15), respectively. The results showed that there is a significant correlation between tendency towards addiction with resilience (r=-0.45, P<0.001) and self-efficacy (r=-0.53, P<0.001).The results of regression analysis showed that resilience and self-efficacy predict 32% variation of tendency towards addiction and role of self-efficacy in predicting tendency towards addiction is stronger. According findings of the present study on the role of resilience and self-efficacy in tendency towards addiction and given the high cost of drug control, treatment and maintenance of addicts, it seems that prevention of addiction in young people is more cost-effective. Accordingly, it is necessary to carry out preventive interventions with a focus on improving the resilience and self-efficacy of students. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین تاب آوری و خودکارآمدی با گرایش به اعتیاد در بین دانشجویان انجام شده است. طرح پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانشجویان شاغل به تحصیل دردانشگاه کاشان در سال تحصیلی 99-98بود. 370 نفر به روش نمونه گیری خوشه ای مرحله ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه آمادگی به اعتیاد زرگر، مقیاس خودکارآمدی شرر و مادوکس و مقیاس تاب آوری کانور و دیویدسون جمع آوری شد.یافته ها: میانگین و انحراف معیار گرایش به اعتیاد، تاب آوری و خودکارآمدی به ترتیب ( 12/72 و 21/5 )، (22/89 و19/6 ) و ( 42/58 و 15/5 ) به دست آمد. نتایج نشان داد که بین تاب آوری و گرایش به اعتیاد و بین خودکارآمدی و گرایش به اعتیاد رابطه معناداری وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون حاکی از آن است که خودکارآمدی و تاب آوری 32 درصد تغییرات گرایش به اعتیاد در دانشجویان را پیش بینی می کنند و نقش خودکارآمدی در پیش بینی گرایش به اعتیاد قوی تر است.با توجه به یافته های پژوهش حاضر مبنی بر نقش تاب آوری و خودکارآمدی در گرایش به اعتیاد و با توجه به هزینه های بالای مبارزه با مواد مخدر، درمان و نگهداری معتادان، به نظر می رسد پیشگیری از گرایش به اعتیاد در جوانان مقرون به صرفه تر باشد. براین اساس، انجام مداخله های پیشگیرانه با محوریت ارتقای سطح تاب آوری و خودکارآمدی دانشجویان ضروری است. /downloadfilepdf/374943