مجله راهبردهای نو در روانشناسی و علوم تربیتی فصلنامه راهبردهای نو در روان شناسی و علوم تربیتی 2676-7295 6 18 2023 01 02 The relationship between perceived social support and general self-efficacy in people with symptoms of body dysmorphic disorder. رابطه حمایت اجتماعی درک شده و خودکارآمدی عمومی در افراد دارای علائم اختلال بد شکلی بدنی 9 18 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA مصطفی دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران دکتر دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی. دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران 2022 11 03 body dysmorphic disorder is characterized by preoccupation with body deformity and impaired mental image of the body, which also has a high prevalence rate. The purpose of this study is to investigate the relationship between perceived social support and general self-efficacy in people with symptoms of body deformity disorder. The research method is descriptive and correlational. The statistical population is all the students of Shahid Madani University of Azerbaijan, from among whom 254 people were selected through available sampling. The research tools include the Dysmorphic Concern Questionnaire of Oosthuizen (1998), the multidimensional perceived social support scale of Zammit (1988) and the general self-efficacy questionnaire of Jerusalem (2000). SPSS software version 26 was used for data analysis. Data analysis was done using correlation coefficient and regression analysis.The results showed that there is a negative and significant relationship between the symptoms of body dysmorphic disorder with perception social support and general self-efficacy. According to the findings of this study, it can be concluded that perceived social support and general self-efficacy as predictive variables can predict the symptoms of body deformity disorder. اختلال بد شکلی بدنی با نگرانی از بد شکلی بدن و اختلال در تصویر کردن ذهنی بدن مشخص می شود که نرخ شیوع بالایی نیز دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه حمایت اجتماعی درک شده و خودکارآمدی عمومی در افراد دارای علائم اختلال بدشکلی بدنی است. روش پژوهش از نوع توصیفی همبستگی می‌باشد. جامعه آماری کلیه دانشجویان دانشگاه شهید مدنی آذربایجان می‌باشد که از میان آنها تعداد ۲۵۴ نفر به صورت نمونه ‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار بررسی شامل پرسشنامه نگرانی از بد شکلی استوزین و همکاران (۱۹۹۸)، مقیاس چند بعدی حمایت اجتماعی ادراک شده زمیت (۱۹۸۸) و پرسشنامه خودکارآمدی عمومی اورشلیم (2000) می‌باشد. برای تحلیل داده ها از نرم افزار spss، نسخه 26 استفاده گردید. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی و تحلیل رگرسیون انجام شد. نتایج نشان داد بین علائم اختلال بدشکلی بدنی با حمایت اجتماعی درک و خودکارآمدی عمومی رابطه منفی و معناداری وجود دارد. با توجه به یافتههای این مطالعه میتوان نتیجه گرفت که حمایت اجتماعی ادراک شده و خودکارآمدی عمومی به عنوان متغیرهای پیش‌بین توان پیش بینی علائم اختلال بد شکلی بدنی را دارند. /downloadfilepdf/3289450