مجله راهبردهای نو در روانشناسی و علوم تربیتی فصلنامه راهبردهای نو در روان شناسی و علوم تربیتی 2676-7295 5 15 2022 05 19 Prediction of Self-Compassion Based on Marital Burnout, Emotional Divorce and Learned Helplessness Among Marital Women in Isfahan Municipality پیش بینی شفقت به خود براساس فرسودگی زناشویی، طلاق عاطفی و درماندگی آموخته شده در زنان متأهل شاغل در شهرداری اصفهان 113 125 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA نیلوفر کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، موسسه آموزش عالی هشت بهشت اصفهان ، اصفهان ، ایران دکتر استادیار موسسه آموزش عالی هشت بهشت اصفهان ، اصفهان ، ایران دکتر استادیار موسسه آموزش عالی هشت بهشت اصفهان ، اصفهان ، ایران 2022 04 09 The aim of this study was to predict self-compassion based on marital burnout, emotional divorce and learned helplessness among married women working in Isfahan Municipality. The research method was descriptive-correlation and the statistical population included all married women working in Isfahan Municipality. The calculated sample size was 216 married working women who were selected by available sampling method. Measurement tool: 26-question questionnaire of self-compassion for Reese et al. (2011), 21-question questionnaire of Pinez marital burnout (1966), 28-question questionnaire of emotional divorce Saffarinia, Adabdoost and Taghizadeh (2011) and 24-question questionnaire of learned helplessness , Filippo, Costa and Bazi (2014). Stepwise and simultaneous stepwise regression and Pearson correlation coefficient were used to analyze the data. The results showed that marital burnout, emotional divorce, and learned helplessness can predict compassion, and if married working women have less marital burnout, emotional divorce, and learned helplessness, compassion can be predicted. They themselves become more. هدف پژوهش حاضر به پیش‌بینی شفقت به خود براساس فرسودگی زناشویی، طلاق عاطفی و درماندگی آموخته‌شده در بین زنان متأهل شاغل در شهرداری اصفهان بود. روش پژوهش توصیفی- همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه زنان متأهل شاغل در شهرداری اصفهان بود. حجم نمونه محاسبه‌شده 216 نفر زنان متأهل شاغل که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار اندازه‌گیری پرسشنامه 26 سؤالی شفقت به خود ریس و همکاران (۲۰11)، پرسشنامه 21 سؤالی فرسودگی زناشویی پاینز (1966)، پرسشنامه 28 سؤالی طلاق عاطفی صفاری نیا، ادب دوست و تقی زاده (1390) و پرسشنامه 24 سؤالی درماندگی آموخته‌شده سورنتی، فیلیپلو، کاستا و بازای (2014) بود. جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌‌ها از روش‌های آماری رگرسیون گام‌به‌گام و همزمان و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج نشان داد، فرسودگی زناشویی، طلاق عاطفی و درماندگی آموخته‌شده توان پیش‌بینی شفقت به خود را دارد و درصورتی‌که زنان متأهل شاغل از فرسودگی زناشویی، طلاق عاطفی و درماندگی آموخته‌شده کمتری برخوردار باشند، می‌توان پیش‌بینی کرد که شفقت به خود آن‌ها نیز بیشتر شود. /downloadfilepdf/2598087