مجله راهبردهای نو در روانشناسی و علوم تربیتی فصلنامه راهبردهای نو در روان شناسی و علوم تربیتی 2676-7295 5 14 2022 01 13 Comparison of the effectiveness of exposure therapy and response prevention and metacognitive therapy on reducing the severity of specific symptoms in patients with obsessive-compulsive disorder بررسی مقایسه ی اثربخشی درمان مواجهه وجلوگیری از پاسخ و درمان فراشناخت بر کاهش شدت علائم اختصاصی بیماران مبتلا به اختلال وسواس فکری و عملی 59 69 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA زهره دانش آموخته ی کارشناسی ارشد ، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه هرمزگان، ایران دکتر استادیار گروه روانشناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. 2021 12 09 The aim of this study was to compare the effectiveness of exposure therapy and response prevention with metacognitive therapy on reducing the severity of specific symptoms and improving the quality of life of patients with obsessive-compulsive disorder. This research is a quasi-experimental study that was conducted with a pre-test-post-test research design with a control group. The statistical population included all patients with obsessive-compulsive disorder who referred to counseling centers in Shiraz in 1400. Metacognitive intervention for 8 group sessions and for two months in the form of 1.5 hour sessions on the first experimental group and the intervention of exposure and prevention The response was performed for 14 sessions of 2 hours on the experimental group and exposure prevention. Both experimental and control groups took fluvoxamine (200 to 300 doses) in close doses during the study period. Both treatment groups showed a significant decrease compared to the control group. However, the exposure therapy group and response prevention had a greater and more significant reduction than metacognitive therapy group therapy (P <0.001). Based on the research findings, the effect of exposure therapy and prevention response in reducing the specific symptoms of obsessive-compulsive disorder in Metacognitive therapy is more effective. Therefore, therapists can use this treatment along with other successful treatments to improve the quality of life of patients. هدف پژوهش حاضر مقایسه‌ی اثربخشی درمان مواجهه و جلوگیری از پاسخ با درمان فراشناخت بر کاهش شدت علائم اختصاصی و بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به اختلال وسواس فکری- عملی بود. این پژوهش از نوع نیمه ‌آزمایشی است که با طرح پژوهشی پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه بیماران اختلال وسواس فکری-عملی مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهرستان شیراز در سال 1400 بود. مداخله فراشناخت به مدت ۸ جلسه گروهی و به مدت دو ماه به‌صورت جلسات ۱٫۵ ساعته بر روی گروه آزمایش اول و مداخله مواجهه و جلوگیری از پاسخ به مدت ۱۴ جلسه ۲ ساعته بر روی گروه آزمایش مواجهه و جلوگیری از پاسخ اجرا شد. هر دو گروه آزمایش و گروه کنترل در طی دوره مطالعه در دوز های نزدیک، داروی فلووکسامین (دوز ۲۰۰ تا ۳۰۰) مصرف کردند. هر دو گروه‌درمانی نسبت به گروه کنترل کاهش معناداری را نشان دادند. اما گروه‌درمانی مواجهه و جلوگیری از پاسخ، نسبت به گروه‌درمانی فراشناخت کاهش بیشتر و معناداری را داشته است. بر پایه‌یافته‌های پژوهش، تأثیر درمان مواجهه و جلوگیری از پاسخ، در کاهش علائم اختصاصی اختلال وسواس اجبار در مراجعین از درمان فراشناختی مؤثرتر می‌باشد؛ بنابراین درمانگران می‌توانند از این درمان در کنار درمان‌های موفق دیگر، جهت ارتقا کیفیت زندگی بیماران استفاده کنند. /downloadfilepdf/2054819