مجله راهبردهای نو در روانشناسی و علوم تربیتی فصلنامه راهبردهای نو در روان شناسی و علوم تربیتی 2676-7295 5 13 2022 06 21 The effectiveness of effective interpersonal communication skills training on marital reluctance of women with incompatible spouses اثربخشی آموزش مهارت ارتباط موثر بین فردی بر بی میلی زناشویی زنان دارای همسر ناسازگار 90 100 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA مریم گروه روانشناسی و مشاوره، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران دکتر گروه روانشناسی و مشاوره، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران 2021 09 29 The purpose of this study was to investigate the effectiveness of effective interpersonal communication skills training on marital reluctance of women with incompatible spouses in 2020-2021. The research design was a quasi-experimental pretest and posttest with a control group. The sample size was 40 people who were selected from the mentioned population by simple random method. 20 people were assigned to the experimental group and 20 people to the control group. During the eight sessions, the experimental group received 90 minutes of effective interpersonal communication skills training in each session. Multivariate and univariate analysis of covariance were used to analyze the data. The results showed that there was a significant difference between the experimental and control groups in terms of post-test dimensions of marital reluctance with pre-test control. Effective interpersonal communication skills training (by controlling the effect of pre-test as a co-opting factor on post-test) on increasing each dimension of marital reluctance including physical exhaustion (F = 13.43, P = 0.001 and 0.621 = Eta), emotional exhaustion (F = 21.54, P = 0.012 and Eta = 0.572) and mental exhaustion (F = 15.86, P = 0.002 and Eta = 0.645 ) Had a significant effect on the post-test stage. The most important results of this study are the effectiveness of effective interpersonal communication skills training on marital reluctance of women with incompatible spouses. Therefore, family counselors and psychologists are advised to take effective steps to maintain and improve the quality of women's marital life. هدف از این پژوهش، بررسی اثربخشی آموزش مهارت ارتباط مؤثر بین فردی بر بی‌میلی زناشویی زنان دارای همسر ناسازگار در سال 1400-1399 بود. طرح پژوهش، نیمه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل بود. حجم نمونه 40 نفر بود که از جامعه مذکور، به روش تصادفی ساده انتخاب شدند.20 نفر به گروه آزمایش و 20 نفر به گروه کنترل تخصیص یافتند. گروه آزمایش در طول هشت جلسه، هر جلسه به مدت 90 دقیقه آموزش مهارت ارتباط مؤثر بین فردی دریافت کردند. برای تحلیل داده‌ها از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و یک متغیره استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که بین گروه‌های آزمایش و کنترل ازلحاظ پس‌آزمون ابعاد بی‌میلی زناشویی با کنترل پیش‌آزمون تفاوت معناداری وجود دارد. آموزش مهارت ارتباط مؤثر بین فردی (با کنترل اثر پیش‌آزمون به‌عنوان عامل همپراش روی پس‌آزمون) برافزایش هر یک از ابعاد بی‌میلی زناشویی شامل از پا افتادگی جسمی (0/001=F، 13/43=P و 0/621=Eta)، از پا افتادگی عاطفی (0/012=F، 21/54=P و 0/572=Eta) و از پا افتادگی روانی (0/02=F، 15/86=P و 0/645=Eta) در مرحله پس‌آزمون تأثیر معناداری داشته است. مهم ترین نتایج این پژوهش، مؤثر بودن آموزش مهارت ارتباط مؤثر بین فردی بر بی‌میلی زناشویی زنان دارای همسر ناسازگار می باشد. ازاین‌رو به مشاوران خانواده و روان شناسان توصیه می‌شود گام‌های مؤثری در جهت حفظ و ارتقاء کیفیت زندگی زناشویی زنان بردارند. /downloadfilepdf/186715