دوره 5، شماره 14، 1401، صفحات 209 - 225
نویسندگان : دکتر ساناز علیخواه * و سامان سلطانی

چکیده :
پژوهش حاضر با هدف رابطه شفقت به خود با کیفیت زندگی زناشویی در زوجین با تعارضات زناشویی انجام شد. این پژوهش مقطعی از نوع مطالعات همبستگی بود؛ به این منظور نمونه‌ای به حجم 140 نفر بر اساس فرمول فیدل و تاباخنیک با روش نمونه‌گیری هدفمند از میان زوجین مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره و خانواده‌درمانی شهر تهران انتخاب شد. برای جمع‌آوری داده‌ها از مقیاس کیفیت زندگی زناشویی، فرم تجدیدنظر شده (RADS) و مقیاس شفقت خود (SCS) استفاده شد. با توجه به بیماری کرونا توزیع پرسشنامه‌ها به دو صورت چاپی (30 نفر) و الکترونیکی (110 نفر) در اختیار آزمودنی‌ها قرار گرفت. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با روش‌های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه و با استفاده از نرم‌افزار SPSS-20، انجام شد. نتایج در کل نمونه نشان داد که رابطه مؤلفه‌های شفقت به خود با کیفیت زندگی زناشویی معنادار است. همچنین مؤلفه‌های انزوا، ذهن‌آگاهی و همانندسازی افراطی و شفقت به خود (نمره کلی) می‌توانند کیفیت زندگی زناشویی را پیش‌بینی کنند (05/0 >P). به نظر می‌رسد که شفقت به خود و مؤلفه‌های آن‌یکی از شاخص‌های اصلي ارتقاي کيفيت زندگی زناشويي و ازدواج پايدار می‌باشد و نقش تعیین‌کننده‌ای را در کيفيت زندگی زناشويي زوجين ايفا می‌کند؛ بنابراین با توجه به نقش متغیرهای شفقت به خود مشاوران خانواده و روانشناسان می‌توانند در بحث و بررسی درمان مشکلات زندگی زناشویی به بررسی این متغیرها بیشتر اهتمام ورزند.

کلمات کلیدی :
کیفیت زندگی زناشویی، شفقت به خود، تعارضات زناشویی


مشاهده مقاله
63
دانلود
17
تاریخ دریافت
۲۰ تیر ۱۴۰۱
تاریخ ریوایز
۲۲ مرداد ۱۴۰۱
تاریخ پذیرش
۲۹ آبان ۱۴۰۱